انسان شناسی پزشکی

به گفته‌ی دانشمندان، رد ژنتیک نیاندرتال‌ها هنوز در ژن انسان امروزی وجود دارد

محققان ژنتیک می گویند ژنوم نئاندرتالها دارای نوع ژن مضری بوده است که در مقایسه با انسان مدرن تا ۴۰ درصد از سلامت تولید مثل کمتری برخوردار بوده اند. غیر آفریقایی ها برخی از این ژنتیک را در زاد و ولد با آنها به ارث بردند.

چند تحقیق در گذشته نشان داده بود نئاندرتال ها در مقایسه با انسان مدرن دارای گوناگونی ژنتیک کمتری بوده اند. جمعیت نئاندرتال ها هزاران سال کم باقی ماند و جفتگیری با فامیل نزدیک به نظر رایج بوده است.

سپس بین ۱۰۰٫۰۰۰ و ۵۰٫۰۰۰ سال پیش انسانهای هوموساپینز که از نظر آناتومی مدرن بودند از آفریقا به سرزمین نئاندرتال ها رفتند.

دو گروه زاد و ولد کردند و ژنومهایشان که پیش از آن متفاوت بود با هم در آمیخت. اما با آنکه بخش کوچکی از ژنوم جمعیت غیرآفریقایی امروز نئاندرتال است، سهم ژنتیکی شان یکنواخت نیست. ترتیب ژنتیکی نئاندرتال ها در بخشهای خاصی از ژنوم انسانی متمرکز شده است در حالیکه در بخشهای دیگر یافت نمی شوند.

دکتر کِلی هریس از دانشگاه استنفورد می گوید «زمانیکه متخصصان ژنتیک ترتیبهای بی نظم اینچنینی می یابند به دنبال نیروهای تکاملی می گردند که موجب بوجود آمدن چنین ترتیبی شده است.»

فرضیۀ دکتر هریس و دکتر راسموس، از دانگاه نیلسِن کالیفرنیا و دانشگاه کوپنهاگ، آن است که نیروی تکاملی دخیل در این مورد انتخاب طبیعی بوده است.

در جمعیت کوچکی همانند نئاندرتال ها انتخاب طبیعی تاثیر کمتری دارد و شانس تاثیر بسیار زیادی دارد.

بدین ترتیب جهش های مضر ضعیف ادامه یابند به جای آنکه طی نسلهای آتی از بین بروند. اما زمانیکه این جهش ها دوباره در جمعیت بزرگتری، مانند انسان مدرن، معرفی شوند مورد نظارت انتخاب طبیعی قرار خواهند گرفت و در نهایت از بین می روند.

جهت تعیین کیفیت این تاثیر دانشمندان از برنامۀ کامپیوتری برای تحریک انباشتگی جهش، طول مدت تکامل نئاندرتال ها استفاده نمودند تا تخمین بزنند رخنۀ متغیرهای ژنتیکی نئاندرتال ها چه تاثیری بر انسان گذاشته است.

دانشمندان می گویند «برای ارزیابی تاثیر آمیختن با ژنوم نئاندرتال ها ما از بازسازی پیشرونده در زمان همراه با نفوذ، ساختار اگزوم و تغییرات اندازۀ جمعیت برای الگوسازی از جهشهای مضر در انواع هومینین  استفاده کردیم.»

نتایج در مجله ژنتیک به چاپ رسید و نشان می دهد نئاندرتال ها دارای جهش های زیادی با تاثیر کم اما مضر بودند.

تاثیر این جهشها در کل، نئاندرتالها را در مقایسه با هوموساپینها از نظر تکاملی ۴۰ درصد ضعیف تر می کند.

این بازسازی حاکی از آن است که انسان و نئاندرتالها آزادانه تر از آنچه قبلا تصور می شد با هم آمیزش داشته اند.

امروزه ترتیب ترکیب ژنی نئاندرتال ها تقریبا ۲ درصد از ژنوم جمعیت غیر آفریقایی است. اما دانشمندان تخمین می زنند در زمان آمیزش، نزدیک به ۱۰ درصد از ژنوم انسان مهاجر را نئاندرتال تشکیل می داده است.

از آنجا که حدودا انسانها ۱۰ برابر بیشتر از نئاندرتالها بودند این عدد با دو گروهی که به طور تصادفی در یک جمعیت با هم آمیزش داشته اند مطابقت دارد.

هرچند بیشتر جهش های مضری که از اجداد نئاندرتال به ارث رسیده باید پس از چند نسل از بین می رفت، هنوز بخش کمی از آن در انسانهای امروزی باقی مانده است.

این گروه از دانشمندان تخمین می زنند غیر آفریقایی ها از نظر تاریخی به خاطر میراث نئاندرتالها از نظر سلامت تولید مثل ۱ درصد ضعیف تر بوده اند.

این علیرغم برخی ژنهای مفید نئاندرتالهاست که تصور می شود به رنگ پوست و ایمنی بدن مربوط باشند.

منبع: اخبار علمی

نظری بدهید